ชื่อกระทู้: เปิดโหมดเม้ากันเลย..

  1. #281

    Default

    อ้างอิง ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ Travianjung อ่านข้อความ

    The Great Wall -King Wong Order Start Their Defense

    ข้าศึกทยอยส่งกองทัพมาประชิด กำแพงเมือง
    เครื่องกระทุ้ง เครื่องยิงกระสุน ระดมยิงทำลาย
    รักษาแนวรบอย่างเดียวดาย เพื่อป้องกันเมือง มิให้หายก่อนวันเพ็ญ
    ไม่ใช่ บางระจัน ครับ

  2. #282

    Default

    อ้างอิง ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ Travianjung อ่านข้อความ

    The Great Wall -King Wong Order Start Their Defense

    ข้าศึกทยอยส่งกองทัพมาประชิด กำแพงเมือง
    เครื่องกระทุ้ง เครื่องยิงกระสุน ระดมยิงทำลาย
    รักษาแนวรบอย่างเดียวดาย เพื่อป้องกันเมือง มิให้หายก่อนวันเพ็ญ
    นิมนต์พระอุปัชฌาย์ กับพระคู่สวดเลย เตรียมบวชเถอะ นั่งอ่านแล้วรู้สึกว่าท่านจะปลงได้แล้ว เข้าป่า ปฎิบัติสมาธิกรรมฐานเถอะครับ ทางแห่งการหลุดพ้น ไม่ต้องมานั่งเล่นทราเวียนแล้ว

  3. #283

    Default

    ขอข้าวเปล่าถ้วยนึง
    ค่ำวันหนึ่งเมื่อ 20 ปีที่แล้ว มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งท่าทางเหมือนนักศึกษากำลัง
    ลังเลอยู่หน้าร้านบุฟเฟต์แห่งหนึ่ง เมื่อลูกค้าส่วนมากออกจากร้านแล้ว
    เขาจึงเดินเข้าร้านมาด้วยอาการเขินอาย
    ขอข้าวเปล่าถ้วยนึง ขอบคุณครับ เด็กหนุ่มก้มหน้าพูด
    เจ้าของร้านบุฟเฟต์เพิ่งเปิดใหม่เป็นเถ้าแก่หนุ่มสาว คู่หนึ่ง เห็นเด็กหนุ่มไม่
    เอากับข้าวก็รู้สึกสะท้อนใจ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร เขารีบตักข้าวพูนถ้วยส่งให้
    กับเด็กหนุ่มคนนั้น เด็กหนุ่มจ่ายเงินพร้อมกับพูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า
    ผมขอน้ำแกงราดบนข้าวสักหน่อยได้ไหมครับ?
    ตามสบายเลยค่ะ ไม่คิดตังค์ เถ้าแก่เนี้ยพูด
    เขากินไปได้ครึ่งถ้วย ก็สั่งอีกถ้วยหนึ่ง
    ไม่อิ่มใช่ไหม? ถ้วยนี้เดี๋ยวผมตักให้คุณมากหน่อย
    เถ้าแก่พูดด้วยความเอาใจใส่
    ไม่ใช่ครับ ผมเอาใส่กล่อง พรุ่งนี้จะเอาไปกินที่มหาลัยนะครับ
    เมื่อเถ้าแก่ได้ยิน ก็เดาออกว่า เด็กหนุ่มคนนี้คงมาจากต่างจังหวัดในเขต
    ภาคใต้เป็นแน่ ฐานะที่บ้านคงไม่สู้จะดีนัก เขาคงมาเรียนที่ไทเปคนเดียว
    และคงจะทำงานและก็เรียนไปด้วย ดูก็รู้ว่าเด็กคนนี้คงจะลำบากอยู่ไม่น้อย
    เขาจึงตักโร่วจ้าว (เนื้อเคี่ยวซอสสำหรับราดบนข้าว) ใส่ไว้ที่ใต้กล่องข้าว
    จากนั้นก็เอาไข่ตุ๋นชาใส่ไปหนึ่งฟอง จากนั้นจึงตักข้าวอัดไปเต็มกล่อง มอง
    ดูแล้วเหมือนไม่มีอะไรอยู่ในกล่องข้าว นอกเสียจากข้าวเปล่า
    เมื่อภรรยาของเขาเห็นดังนั้น ก็เข้าใจในสิ่งที่สามีกำลังทำว่าต้องการช่วย
    เหลือเด็กหนุ่มคนนี้ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ราดโร่วจ้าวไว้บนข้าว จะใส่ไว้
    ใต้ข้าวทำไม?
    เถ้าแก่กระซิบบอกภรรยาว่า
    เด็กผู้ชายรักศักดิ์ศรี หากเขาเห็นว่าบนข้าวมีโร่วจ้าว
    เขาอาจคิดว่าเราทำทานแก่เขา
    หากเป็นอย่างนี้ คราวหน้าเขาจะไม่กล้ามาอีก ถ้าเขาไปกินร้าน
    อื่นก็ได้กินแต่ข้าวเปล่า แล้วจะเอาแรงที่ไหนไปเรียนหนังสือ !
    คุณเป็นคนดีจริงๆ จะช่วยเขายังกลัวเขาอายอีก
    หากผมไม่ดี คุณจะแต่งงานกับผมเหรอ!
    เถ้าแก่หนุ่มหยอกเย้าผู้เป็นภรรยา
    ขอบคุณครับ ผมอิ่มแล้ว แล้วเจอกันใหม่ครับ
    เด็กหนุ่มพูดจบก็หยิบข้าวกล่องแล้วเดินออกจากร้านไป
    เมื่อเด็กหนุ่มถือข้าวกล่องที่ดูหนักกว่าข้าวเปล่าออ กจากร้านไป ก็หันมายิ้ม
    ให้เจ้าของร้านทั้งสอง
    สู้ๆนะ พรุ่งนี้พบกันใหม่
    เถ้าแก่พูดและโบกมือให้กับเด็กหนุ่มคนนั้น ในคำพูดประโยคนั้นของเขา
    แฝงด้วยคำเชิญให้เด็กหนุ่มมากินข้าวที่นี่ใหม่ในวันพ รุ่งนี้
    เด็กหนุ่มน้ำตาคลอ ไม่กล้าหันไปมองเจ้าของร้าน กลัวว่าน้ำตาจะร่วงให้
    เขาทั้งสองเห็น
    จากนั้นเป็นต้นมา นอกจากว่าเป็นช่วงปิดเทอม พลบค่ำของทุกวันเด็กหนุ่ม
    ก็จะมากินข้าวที่ร้าน เขาสั่งข้าวเปล่าหนึ่งถ้วยและข้าวเปล่าหนึ่งกล่องเอา
    กลับบ้าน และใต้กล่องข้าวก็จะมีอาหารที่แตกต่างกันไปในแต่ละวั น จนเด็ก
    หนุ่มเรียนจบปริญญาตรี
    ผ่านมา 20 ปีแล้ว ที่ร้านบุฟเฟต์แห่งนี้ไม่ได้ต้อนรับลูกค้าคนพิเศษคนน ี้อีก
    เลย อยู่ๆทางการก็ส่งจดหมายมาบอกว่าจะทำการเวนคืนที่ และร้านของ
    เขาก็เป็นหนึ่งในนั้น สองสามีภรรยาอายุใกล้จะ 50 ปี เมื่อรู้ข่าวนี้ต่างก็กลัด
    กลุ้มใจ ชีวิตต่อไปข้างหน้าจะทำอย่างไร เงินทองที่จะได้จากทางการก็ไม่
    เพียงพอกับการจัดซื้อบ้านที่มีทำเลดีอย่างนี้ได้อีก แล้วลูกๆที่กำลังเรียนอยู่
    จะหาค่าเทอมมาจากไหน?
    ต่างก็กอดกันร้องไห้ไม่รู้จะจัดการกับชีวิตอย่างไรดี
    เช้าวันหนึ่ง ชายคนหนึ่งแต่งกายภูมิฐานเข้ามาหาสองสามีภรรยา
    สวัสดีครับคุณทั้งสอง ผมเป็นรองผู้จัดการบริษัท...
    ผู้จัดการใหญ่ของเรา ต้องการให้คุณเข้าไปทำร้านอาหารบุฟเฟต์ในบริษัทของเร า ที่กำลังจะทำ
    การเปิดใหม่ในเร็วๆนี้ เรื่องค่าใช้จ่ายไม่ว่าจะเป็นการตกแต่ง และอุปกรณ์
    ต่างๆ ค่าวัสดุในการทำอาหาร ทางเราจะเป็นผู้รับผิดชอบ ขอเพียงคุณจัด
    หากุ๊กปรุงอาหารและบริหารงานก็พอ ส่วนกำไรแบ่งครึ่งกับบริษัทของเรา
    ผู้จัดการใหญ่ของบริษัทเป็นใครกัน? ทำไมเขาถึงดีกับเราอย่างนี้? เราไม่
    เคยรู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ในสังคมเลยสักคนเดียว? สองสามีภรรยาต่างทำหน้า
    งงๆ
    คุณทั้งสองเป็นผู้มีพระคุณของผู้จัดการใหญ่ของเรา ท่านบอกว่าท่านชอบ
    กินไข่ตุ๋นชาและโร่วจ้าวของร้านคุณมาก รายละเอียดผมทราบเพียงแค่นี้
    นอกเหนือจากนี้คุณคงจะทราบได้เองเมื่อได้เจอกับผู้จั ดการใหญ่ของเรา
    เมื่อเดินทางไปถึงบริษัท สองสามีภรรยาจึงรู้ว่า ผู้จัดการใหญ่ของบริษัทนี้ก็
    คือเด็กหนุ่มที่มากินข้าวเปล่ายามพลบค่ำทุกวันนั่นเอ ง หลังจากจบมหาวิท
    ยาลัย เขาก็มุมานะสร้างเนื้อสร้างตัวจนสามารถเปิดบริษัทแห่ งนี้ได้ เขาสำ
    นึกบุญคุณข้าวเปล่าที่สองสามีภรรยาให้เขากิน ตลอดเวลาที่เรียนมหาวิท
    ยาลัย หากไม่มีสองสามีภรรยาช่วยเหลือเขาในตอนนั้น เขาคงลำบากและ
    ไม่สามารถเรียนจนจบได้
    เรื่องราวก่อนเก่าแต่หนหลังถูกรื้อฟื้นขึ้นในวงสนทนา เคล้าเสียงหัวเราะและ
    น้ำตา เมื่อถึงเวลาที่สองสามีภรรยาจะลากลับ ชายหนุ่มยืนขึ้นโค้งคำนับ
    พร้อมกับพูดว่า
    สู้ๆนะครับ ต่อไปนี้บริษัทของเราต้องพึ่งพาคุณแล้วนะ พรุ่งนี้พบกันใหม่
    ความรักที่ให้ออกไป ความรักก็จะย้อนกลับคืนมา
    ความสุขที่ให้ออกไป ความสุขก็จะย้อนกลับคืนมา
    คิดเผื่อคนอื่น ย่อมจะต้องมีคนคิดถึงคุณ
    นี่คือเหตุและผล นี่คือกฏเกณฑ์


    การแบ่งปันน้ำใจของเพื่อนร่วมสหภาพทุกท่าน
    สามารถช่วยให้พวกเรารอดพ้นวิกฤติ
    คนมีความฝัน จึงทำให้ยิ่งใหญ่
    การกระทำยิ่งใหญ่ ทำให้ประสบความสำเร็จ
    การเรียนรู้ ช่วยปรับปรุงให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น
    การกระจายน้ำใจของเรา จะช่วยให้เพื่อนส่วนมากเติบใหญ่ขึ้น
    ขอบคุณการสนับสนุนของเพื่อนพี่น้องทุกคน ข้าพเจ้าไม่เคยลืมบุญคุณ
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Travianjung : 06-12-2017 เมื่อ 02:02 PM
    " ตราบใดที่ยังเป็นปุถุชนอยู่ ตราบนั้นย่อมมีทิฏฐิ และเมื่อมีทิฏฐิแล้วยากที่จะเห็นตรงกัน เมื่อเห็นไม่ตรงกัน ก็เป็นเหตุให้โต้เถียงวิวาทกันอยู่ร่ำไป สำหรับพระอริยเจ้าผู้เข้าถึงธรรมแล้ว ก็ไม่มีอะไรสำหรับมาโต้แย้งกับใคร ใครมีทิฏฐิอย่างไร ก็ปล่อยเป็นเรื่องของเขาไป "
    -หลวงปู่ดูลย์ อตุโล


    King Wong
    finals.travian.com 2014
    http://travian-reports.net/th/report...83,72926b20ec6

  4. #284

    Default

    จะสโมสรแห่งสเปนทั้ง 2 แห่ง จะจังหวัดในประเทศไทย 2 จังหวัด มัดรวมมาเยอะๆ ... ประเทศไทยใครก็ได้ หัว ได้กล่าวไว้

  5. #285

    Default

    อ้างอิง ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ ThENeW อ่านข้อความ
    จะสโมสรแห่งสเปนทั้ง 2 แห่ง จะจังหวัดในประเทศไทย 2 จังหวัด มัดรวมมาเยอะๆ ... ประเทศไทยใครก็ได้ หัว ได้กล่าวไว้
    ช่วยประกาศด้วยขอรับ

    กระจองงอง เจ้าข้าเอ๊ย ประกาศ ประกาศ ปาร์ตี้โฟมที่เมืองคุณมิด

    ขอเชิญทุกท่านเข้าร่วมสังสรรค์สโมสรเพื่อความสนิทสนม ตามสมัยนิยมตามคำเชื้อเชิญที่บ้านผู้นำกิลแห่งอันดับ หนึ่งแห่ง S4 "คุณมิด"

    อาหารอร่อย ทั้งเหล้า บุหรี่ เอ๊ย แร่ ข้าว ล้วนบริบูรณ์พูนพร้อมเต็มบ้านเต็มเมือง ดนตรีไพเราะบรรเลงโดยวงดนตรีชุดใหญ่สั่งตรงมาจากต่าง ประเทศ ดึกๆมีโชว์การแสดงงูเห่ากับพังพอน หางบัตรเข้างานใช้จับสลากท้ายงาน พร้อม PR สาวสวยกับ Host หนุ่มหล่อไว้อำนวยความสะดวกทุกท่านให้สุขสบายตลอดงาน

    จะมาเยือนตอนไหนก็ได้ เจ้าของเมืองพร้อมต้อนรับทุกท่านด้วยไมตรีจิต ดั่งสโลแกน "มาเยือนคุณมิด เหมือนมานอนที่บ้านเพื่อนสนิท"

    หมายเหตุ อย่าลืมส่งเฟคก่อนตีจริง

    หมายเหตุอีกครั้ง หรือตีจริงไปก่อนเลยก็ได้ เผื่อเขาคิดว่าเป็นเฟค
    Heller als tausend sonnen.

  6. #286

    Default

    ข้าพเจ้าต้องเดินทางไปยุโรปประมาณ 1 สัปดาห์
    เพื่อร่วมศึกชิงเจ้ายุทธจักร
    แข่งขันกับบรรดายอดฝีมือจากนานาชาติกว่าหมื่นชีวิต
    http://tx2.travian.com
    โดยเล่นร่วมกับน้องชายเพียง 2 คน
    ในนาม King Wong และ Sanook Sanaan (กิลเดียว 2 คน)
    ข้าพเจ้าจะพยายาม พิชิตเหรียญทองเหรียญแรก มาฝากเพื่อนพี่น้องชาวไทยให้ได้

    สำหรับบ้านพักหลังเล็กๆ ของเซิร์ฟนี้ ก็ขอโอกาส อย่ามาแอบตีท้ายครัวกันน่ะ ส่วนที่เคยมาโจมตีแล้ว ก็ขออโหสิกรรมต่อกัน
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Travianjung : 06-15-2017 เมื่อ 02:06 PM
    " ตราบใดที่ยังเป็นปุถุชนอยู่ ตราบนั้นย่อมมีทิฏฐิ และเมื่อมีทิฏฐิแล้วยากที่จะเห็นตรงกัน เมื่อเห็นไม่ตรงกัน ก็เป็นเหตุให้โต้เถียงวิวาทกันอยู่ร่ำไป สำหรับพระอริยเจ้าผู้เข้าถึงธรรมแล้ว ก็ไม่มีอะไรสำหรับมาโต้แย้งกับใคร ใครมีทิฏฐิอย่างไร ก็ปล่อยเป็นเรื่องของเขาไป "
    -หลวงปู่ดูลย์ อตุโล


    King Wong
    finals.travian.com 2014
    http://travian-reports.net/th/report...83,72926b20ec6

  7. #287

    Default

    อ้างอิง ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ Travianjung อ่านข้อความ
    ข้าพเจ้าต้องเดินทางไปยุโรปประมาณ 1 สัปดาห์
    เพื่อร่วมศึกชิงเจ้ายุทธจักร
    แข่งขันกับบรรดายอดฝีมือจากนานาชาติกว่าหมื่นชีวิต
    http://tx2.travian.com
    โดยเล่นร่วมกับน้องชายเพียง 2 คน
    ในนาม King Wong และ Sanook Sanaan (กิลเดียว 2 คน)
    ข้าพเจ้าจะพยายาม พิชิตเหรียญทองเหรียญแรก มาฝากเพื่อนพี่น้องชาวไทยให้ได้

    สำหรับบ้านพักหลังเล็กๆ ของเซิร์ฟนี้ ก็ขอโอกาส อย่ามาแอบตีท้ายครัวกันน่ะ ส่วนที่เคยมาโจมตีแล้ว ก็ขออโหสิกรรมต่อกัน
    สั้นๆง่ายๆ หนีทัพไปอีก 1 จบ

  8. #288

    Default

    อ้างอิง ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ Sonnen อ่านข้อความ
    ช่วยประกาศด้วยขอรับ

    กระจองงอง เจ้าข้าเอ๊ย ประกาศ ประกาศ ปาร์ตี้โฟมที่เมืองคุณมิด

    ขอเชิญทุกท่านเข้าร่วมสังสรรค์สโมสรเพื่อความสนิทสนม ตามสมัยนิยมตามคำเชื้อเชิญที่บ้านผู้นำกิลแห่งอันดับ หนึ่งแห่ง S4 "คุณมิด"

    อาหารอร่อย ทั้งเหล้า บุหรี่ เอ๊ย แร่ ข้าว ล้วนบริบูรณ์พูนพร้อมเต็มบ้านเต็มเมือง ดนตรีไพเราะบรรเลงโดยวงดนตรีชุดใหญ่สั่งตรงมาจากต่าง ประเทศ ดึกๆมีโชว์การแสดงงูเห่ากับพังพอน หางบัตรเข้างานใช้จับสลากท้ายงาน พร้อม PR สาวสวยกับ Host หนุ่มหล่อไว้อำนวยความสะดวกทุกท่านให้สุขสบายตลอดงาน

    จะมาเยือนตอนไหนก็ได้ เจ้าของเมืองพร้อมต้อนรับทุกท่านด้วยไมตรีจิต ดั่งสโลแกน "มาเยือนคุณมิด เหมือนมานอนที่บ้านเพื่อนสนิท"

    หมายเหตุ อย่าลืมส่งเฟคก่อนตีจริง

    หมายเหตุอีกครั้ง หรือตีจริงไปก่อนเลยก็ได้ เผื่อเขาคิดว่าเป็นเฟค
    เหอะเหอะ ส่องมาดูบ้าน หัว กันเพียบ 555 หัว ฝากมาบอก จัดมา จัดเต็ม จัดหนักมาเลย

  9. #289

    Default

    อ้างอิง ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ Sonnen อ่านข้อความ
    ช่วยประกาศด้วยขอรับ

    กระจองงอง เจ้าข้าเอ๊ย ประกาศ ประกาศ ปาร์ตี้โฟมที่เมืองคุณมิด

    ขอเชิญทุกท่านเข้าร่วมสังสรรค์สโมสรเพื่อความสนิทสนม ตามสมัยนิยมตามคำเชื้อเชิญที่บ้านผู้นำกิลแห่งอันดับ หนึ่งแห่ง S4 "คุณมิด"

    อาหารอร่อย ทั้งเหล้า บุหรี่ เอ๊ย แร่ ข้าว ล้วนบริบูรณ์พูนพร้อมเต็มบ้านเต็มเมือง ดนตรีไพเราะบรรเลงโดยวงดนตรีชุดใหญ่สั่งตรงมาจากต่าง ประเทศ ดึกๆมีโชว์การแสดงงูเห่ากับพังพอน หางบัตรเข้างานใช้จับสลากท้ายงาน พร้อม PR สาวสวยกับ Host หนุ่มหล่อไว้อำนวยความสะดวกทุกท่านให้สุขสบายตลอดงาน

    จะมาเยือนตอนไหนก็ได้ เจ้าของเมืองพร้อมต้อนรับทุกท่านด้วยไมตรีจิต ดั่งสโลแกน "มาเยือนคุณมิด เหมือนมานอนที่บ้านเพื่อนสนิท"

    หมายเหตุ อย่าลืมส่งเฟคก่อนตีจริง

    หมายเหตุอีกครั้ง หรือตีจริงไปก่อนเลยก็ได้ เผื่อเขาคิดว่าเป็นเฟค
    โถ่เอ้ย จะสโมสรใดในโลก ก็มาเถอะ ขอแบบจัดหนักจัดเต็มมา้เลย ประตูบ้าน ท่านผู้นำ เปิดรอรับเสมอ ไม่ต้องเฟคไม่ต้อง อ้าง ไม่ต้องงอแง จัดมาได้ทั้งเมืองเมืองนอกและเมืองไทย

    แต่ก็ระวัง ทางนี้จะไปจัดงานเลี้ยงที่สโมสรท่านนะจ๊ะ ลองไปถามดู พึ่งจะจัดงานไป กินกันจนเจ้าของบ้านต้องขายบ้านหนี สมบัติก็หายอีกด้วย

    ถ้าจะเรียกร้องค่าเสียหาย ก็มาเอาที่บ้านท่านผู้นำได้ครับ ข้าว ปลา อาหาร เพียบ พร้อมต้อนรับทุกท่านด้วยความยินดี และยิ่งใหญ่

    ผู้ส่งสารท่านผู้นำ
    5QOc

  10. #290

    Default

    เด็กที่ไม่มีร่มกาง จึงจะมีความพยายามที่จะวิ่งฝ่าสายฝน
    บทความจีนเรื่องหนึ่ง ซึ่งสื่อถึงความพยายาม ซื่อสัตย์อดทนของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ไม่ย่อท้อต่อควา มยากจนที่ติดตัวมาแต่กำเนิด ไม่โทษว่าเป็นความผิดของพ่อแม่ที่ไม่มีสิ่งอำนวยความ สะดวกใด ๆ ให้
    ในทางกลับกัน เขากลับขอบคุณพ่อแม่ที่มอบ “ขา 1 คู่” ที่แข็งแรง เพราะเกิดในชนบทห่างไกลความเจริญ
    ตอนที่พ่อเขานั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยื่นมืออันสั่นเทา ส่งเงิน 4,533 หยวนที่ไปหยิบยืมมากจากทุกสารทิศให้กับเขา เขาเข้าใจดีว่า หลังจ่ายค่าเล่าเรียนและค่าธรรมเนียมในภาคการศึกษานั ้น เป็นเงิน 4,100 หยวนแล้ว เขาจะเหลือเงินเป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัวและจิปาถะเพียง 433 หยวน เขาก็รู้ซึ้งแก่ใจดีว่า พ่อของเขาได้พยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว คงไม่สามารถให้เขามากไปกว่านี้ได้
    "พ่อครับ พ่อไม่ต้องห่วงลูกชายของพ่อนะ ลูกยังมี 2 แขนและ 2 ขาดีอยู่"
    เขายิ้มสู้กับความขมขื่น และยิ้มปลอบใจพ่อ หันตัวออกและเดินไปตามทางภูเขาที่โค้งไปมา ขณะที่เขาหันตัวออกนั้น น้ำตาเขาก็ไหลออกมา
    เขาสวมใส่รองเท้าพลาสติกกึ่งใหม่เดินตามทางบนเขาไกลถ ึง 120 ลี้
    เมื่อถึงมหาวิทยาลัย หลังจากชำระค่าเล่าเรียนแล้ว เขาเหลือเงินในมือเพียง 365 หยวน เวลา 5 เดือนกับเงิน 300 กว่าหยวน จะอยู่ได้อย่างไร
    หันมองไปดูนักศึกษาอื่นรอบข้าง ที่มีเครื่อง MP3 คล้องคอ สวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม เดินไปมา และยิ้มทักทายกันอย่างรวดเร็ว
    พูดถึงอาหาร เขาจะกินเพียงแค่ 2 มื้อ และแต่ละมื้อต้องไม่ให้เกิน 2 หยวน นี่คือสิ่งที่เขาตั้งจะทำเพื่อให้มีรายจ่ายน้อยที่สุ ด มิฉะนั้นแล้ว เขาจะไม่สามารถอยู่รอดจนถึงวันสุดท้ายของภาคการศึกษา นี้ได้
    คิดไปคิดมา ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจอย่างห้าวหาญ ซื้อโทรศัพท์มือถือมือสองมา 1 เครื่องด้วยเงิน 150 หยวน โทรศัพท์เครื่องนี้
    ในวันต่อมา บอร์ดที่โฟสข้อความต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยนั้น ทุกๆ กระดานจะมีแผ่นกระดาษใบเล็ก ๆ เขียนข้อความด้วยลายมือติดไว้ว่า “คุณต้องการให้ช่วยบริการอะไรไหม? หากคุณไม่ต้องการไปซื้ออาหารเอง ต้มน้ำดื่มเอง จ่ายค่าโทรศัพท์เอง ฯลฯ ขอให้ติดต่อข้าพเจ้าที่เบอร์..... คุณจะได้รับการบริการในเวลาอันรวดเร็วที่สุด ค่าบริการภายในมหา’ลัยครั้งละ 1 หยวน นอกมหา’ลัยภายในรัศมีไม่เกิน 1กิโลเมตรคิดค่าบริการครั้งละ 2 หยวน”
    เมื่อได้ติดแผ่นโฆษณาลงบนการดานต่าง ๆ แล้ว เบอร์โทรของเขา กลายเป็นหมายเลขที่ “hot” ที่สุดขึ้นมาทันที เริ่มด้วยรุ่นพี่ปี 4 คณะศิลปกรรมศาสตร์เป็นคนแรกที่โทรเข้ามาบอกว่า “ฉันเป็นคนขี้เกียจ ตอนเช้าไม่อยากตื่นมาซื้ออาหาร เรื่องนี้ก็รบกวนคุณแล้วกัน”
    “ได้เลยครับ! ทุกวันเวลา 7 โมงเช้า ฉันจะส่งไปอาหารถึงห้อง(หอพัก)คุณ” พูดจบเขาก็ลงบันทึกรายการแรกของธุรกิจอย่างตื่นเต้น ก็มีเพื่อนนิสิตอีกคนส่งข้อความมาว่า “ไม่ทราบว่าจะไปซื้อรองเท้าแตะให้คู่หนึ่งได้ไหม? ส่งมาที่ห้องหมายเลข 504 รองเท้าเบอร์ 41เอาที่กันกลิ่นอับได้ด้วยนะ”
    เขาเป็นเด็กฉลาด เข้ามาเรียนได้ไม่นาน ก็พบปรากฎการณ์ที่น่าสนใจ นั่นคือในรั้วมหาวิทยาลัยแห่งนี้ โดยเฉพาะนิสิตปี3และปี4 ใช้ห้องพักเป็น "ที่ซุกอาศัย” เขาให้นิยาม "ที่ซุกเอาศัย” ว่า คือกลุ่มเด็กที่มีฐานะทางครอบครัวดีหน่อย จะซุกอยู่แต่ในห้องพักทั้งวันทั้งคืน ไม่ว่าจะอ่านหนังสือ เล่นเกมคอมพิวเตอร์ แม้กระทั่งอาหารการกินก็ไม่ยอมออกลงไปซื้อที่ด้านล่า ง

    ในขณะที่เขาเติบโตมาจากบนดอย ผ่านการเดินบนทางภูเขาที่ขรุขระและลาดชัน ทำให้เขามีขาที่เดินได้รวดเร็ว การขึ้นบันไดไปชั้น 5 ชั้น 6 นั้น สำหรับเขา แค่กระพริบตาก็ถึงแล้ว

    ในบ่ายวันเดียวกัน มีนิสิตคนหนึ่งโทรมา ขอให้เขาไปซื้ออาหารจานด่วนนอกสถาบัน ซึ่งขายในราคามาตรฐานที่ 15 หยวนต่อจาน พอวางสายปั๊บ เขาก็บึ่งไปอย่างรวดเร็วปานลมหมุน รวมเวลาที่ไปและกลับมาส่งถึงมือคนสั่ง ใช้เวลาไม่ถึง 10 นาที
    นี่ก็เร็วเกินไปหน่อยกระมัง! นิสิตคนนั้นรู้สึกทึ่ง และรีบส่งเงินให้ 20 หยวน เขาทอนเงินคืน 3 หยวน โดยให้เหตุผลว่า เขาบอกแล้วว่า ค่าบริการนอกสถาบันคิด 2 หยวน การทำธุรกิจ
    จากการบริการที่มีประสิทธิภาพ และความน่าเชื่อถือที่ได้รับความไว้วางใจ ทำให้ทุกห้องทุกหอ เมื่อมีสิ่งของที่จะซื้อ จะนึกถึงเขาขึ้นมา การมีธุรกิจที่ร้อนฉ่าได้ขนาดนี้ ต้องถือว่าเกินความคาดหมายของเขาไปอย่างมาก มีบางครั้งที่เวลาพักจากชั่วโมงเรียน เมื่อเปิดดูข้อความในมือถือ จะพบกับรายการหลากหลายเกือบทุกชนิด ที่จะไหว้วานให้เขาไปทำให้
    ในบ่ายวันหนึ่ง ฝนตกลงมาอย่างหนัก มีเสียงส่งข้อความทางโทรศัพท์ดังเข้ามา เป็นข้อความจากนิสิตหญิงคนหนึ่งแจ้งความจำนงว่า ต้องการร่ม 1 คัน ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี พอเขาได้รับข้อความ เขาก็รีบวิ่งลุยฝนออกไป เนื้อตัวที่เปียกมะร่อกมะแร่ก เอาร่มไปส่งให้กับนิสิตสาว ทำเอาเธอประทับใจอย่างสุดซึ้ง ถึงกับโอบกอดเขาไว้ นั่นเป็นครั้งแรกที่ได้รับการโอบกอดจากสาว เขาได้แต่กล่าวคำขอบคุณ ๆ และไม่สามารถหยุดการไหลของน้ำตาได้ ….

    พร้อมกับการเป็นที่รู้จักของเพื่อน ๆ มากขึ้น ธุรกิจของเขาก็ยิ่งโตวันโตคืน
    เวลาผ่านไปไวเหมือนพริบตา จากการที่เขาวิ่งส่งงานบริการ ภาคการศึกษาที่หนึ่งก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว เขาได้กลับบ้านไปในช่วงฤดูหนาว ที่บ้าน พ่อเฒ่ายังคงวิตกกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายในการศึกษาถัด ไปของเขาอยู่ เขาเอาเงิน 1,000 หยวนออกมา ยัดเยียดใส่มือพ่อ และพูดว่า “พ่อครับ ถึงแม้ว่าพ่อจะไม่ได้ให้บ้านที่มีฐานะกับผม แต่พ่อได้ให้ขาคู่ที่สามารถวิ่งได้ดีมาก ด้วยสองขาที่พ่อให้มานี้ ผมสามารถ 'วิ่ง' จนจบมหาวิทยาลัยและจะมีชื่อเสียงได้ครับ”

    ปีการศึกษาต่อมา เขาไม่ได้ทำงานคนเดียวอีกต่อไป เขารับเพื่อนร่วมงานที่มาจากครอบครัวที่มีฐานะไม่ค่อ ยดี มาช่วยให้บริการทั้งในมหาวิทยาลัยและนอกมหาวิทยาลัย การให้บริการที่ขยายวงออกไป ทำให้ค่อย ๆ

    วิ่งไป วิ่งไป วิ่งไปไม่หยุดยั้ง เขากำลังวิ่งไปสู่ทางสำเร็จ
    เขาให้นิยาม “กระปุกทอง” ของเขาไว้ที่ 5 แสนหยวน ซึ่งชื่อจริงของเขาคือ นายเจียหนัน แซ่เฮอจากตำบลเนินเขาห่างไกลชื่อ Daxinanling ตรงเข้าสู่วิทยาลัยครูประจำจังหวัด ปัจจุบัน นอกจากเป็นนิสิตปี 3 แล้ว ยังเป็นตัวแทนจำหน่ายในมหาวิทยาลัย แต่เขาก็ยังเป็นชายหนุ่มคนเดิม ที่เรียบง่าย ทำงานหนัก อย่างการรับต้มน้ำ 1 กา และนำส่งให้ลูกค้าในเวลาอันรวดเร็วปานลม เพื่อให้ได้เงินค่าจ้าง 1 หยวนเช่นเดิม

    หากเป็นคุณ คุณจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร? จะเป็นเหมือนตัวเอกในเรื่อง หรือจะโทษความยากจนว่าเป็นความผิดของพ่อแม่ไหม?
    " ตราบใดที่ยังเป็นปุถุชนอยู่ ตราบนั้นย่อมมีทิฏฐิ และเมื่อมีทิฏฐิแล้วยากที่จะเห็นตรงกัน เมื่อเห็นไม่ตรงกัน ก็เป็นเหตุให้โต้เถียงวิวาทกันอยู่ร่ำไป สำหรับพระอริยเจ้าผู้เข้าถึงธรรมแล้ว ก็ไม่มีอะไรสำหรับมาโต้แย้งกับใคร ใครมีทิฏฐิอย่างไร ก็ปล่อยเป็นเรื่องของเขาไป "
    -หลวงปู่ดูลย์ อตุโล


    King Wong
    finals.travian.com 2014
    http://travian-reports.net/th/report...83,72926b20ec6

หน้าที่ 29 จากทั้งหมด 30 หน้า แรกแรก ... 1927282930 LastLast

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •  
  • BB code is ใช้ได้
  • Smilies are ใช้ได้
  • [IMG] code is ใช้ได้
  • [VIDEO] code is ใช้ได้
  • HTML code is งดใช้